Het centrale motief van Geometrie van de aarde wordt gedragen door textuur, kubisme en structuur. Hun onderlinge samenhang geeft de voorstelling een duidelijke richting.

Aardetinten en een hedendaags beeldtaal brengen de verschillende vormen bij elkaar. De accenten van acryl en architectuur verdiepen de sfeer zonder te overheersen.

Daaruit groeit een dramatische spanning met een rustige visuele balans. Het kunstwerk geeft een ruimte herkenning, diepte en een eigen signatuur.