Poederroze, mistig blauw en gedempt olijfgroen vloeien samen tot een landschap zonder scherpe grenzen. Zachte heuvels weerspiegelen in stil water en laten lucht en aarde bijna gewichtloos in elkaar overgaan.

De nevelige compositie schept ruimte zonder afstandelijk te worden. Doordat harde contrasten ontbreken, kan de blik rustig dwalen en vindt elke kleur vanzelf haar plaats.

Het werk verbeeldt harmonie als een langzaam ademende stilte. In een interieur werkt het als een zachte visuele rustplaats.